Τουρκοκρατία & Αγώνας της Ανεξαρτησίας

Το Ελληνικό έθνος κατά τη μακρά διάρκεια της Τουρκοκρατίας επέδειξε ακατάβλητη αντοχή. Διατήρησε τα ιερά και τα όσια της φυλής και άσβεστη φλόγα, για την εθνική αποκατάστασή του. Μεγάλη ήταν η συμβολή της Ορθοδοξίας, για την οποία οι Νεοέλληνες, πλέον της πίστεώς τους, αισθάνονται και βαθιά ευγνωμοσύνη.Οι Έλληνες οργανώνονται και αποκτούν αναπτυγμένη ναυτιλία και προετοιμάζουν την ανεξαρτησία τους, με κατάληξη την 25 Μαρτίου 1821, όταν ξεσπά επανάσταση όπου εξαπλώθηκε σταδιακά στον ελλαδικό χώρο, μέσα από σοβαρές δυσχέρειες και εσωτερικές διαμάχες . Μια ελληνική δύναμη δημιουργήθηκε. Χωρίς πλοία και ικανούς ναυτικούς, καμία ελληνική κίνηση ήταν ποτέ δυνατή. Και το 1821, επανάσταση χωρίς στόλο θα ήταν παραφροσύνη.

Ο Ελληνικός στόλος συγκροτήθηκε από τη μετατροπή του εμπορικού ναυτικού σε πολεμικό. Υπολογίζονται σε 700 περίπου τα ελληνικά σκάφη την ώρα της Επανάστασης που κατά το μεγαλύτερο μέρος ανήκαν στα τρία νησιά (Ύδρα - Σπέτσες - Ψαρά) όπως επίσης στην Κάσο και το Γαλαξίδι. Τα πλοία αυτά έκαναν εμπόριο σε όλες τις θάλασσες. Τα πληρώματα θεωρούντο τα καλύτερα της εποχής εκείνης σε ναυτοσύνη και ήταν τα πιο εμπειροπόλεμα, γιατί είχαν εξασκηθεί, αντιμετωπίζοντας συνεχώς τους πειρατές. Έτσι επανδρώθηκαν 150 πλοία «γραμμής» και πολλά από τα υπόλοιπα έγιναν πυρπολικά.

Ύστερα από αγώνες και θυσίες αίματος 8 ετών, άλλαξε και η επίσημη πολιτική των Ευρωπαϊκών κρατών και μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου (20 Οκτωβρίου 1827) όπου ο ενωμένος στόλος Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας καταναυμάχησε τον Οθωμανο - Αιγυπτιακό στόλο, υπογράφηκε σύμφωνο αυτονομίας στην αρχή και σε λίγο πλήρους ανεξαρτησίας της Ελλάδας (1830).

Η Κρήτη, παρά τους ηρωικούς αγώνες της και παρά το γεγονός ότι πολλοί Κρήτες ήλθαν εθελοντικά στην ηπειρωτική Ελλάδα και πολέμησαν για την ανεξαρτησία της ( έλαβαν μέρος σε πάμπολλες μάχες κατά των Οθωμανών και πολέμησαν στο πλευρό του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι), παρέμεινε υπό την Οθωμανική κατοχή. Τα «όπλα της δικαιοσύνης» δυστυχώς, δεν είναι πάντοτε αποτελεσματικά.

Φρεγάτα με 3 ιστούς. Χρησιμοποιείτο στις αρχές του 17ου αιώνα. Μεγάλο ταχύπλοο πολεμικό με ψηλούς ιστούς και με ιστιοφορία μεγάλου δρόμωνα, εκτοπίσματος 800-1000 τον. Οπλισμός 60 πυροβόλα τοποθετημένα σε κιλλίβαντες επί του υποστρώματος του σκάφους. Κάθε πυροβόλο αντίκριζε τη δική του θυρίδα επί της πλευράς του σκάφους που ανοιγόταν όταν χρειαζόταν να πυροβολήσει. Οι μικρότερες φρεγάτες είχαν εκτόπισμα 600 περίπου τον. με οπλισμό περίπου 40 πυροβόλα και πλήρωμα 300 ανδρών.
Φρεγάτα με 3 ιστούς. Χρησιμοποιείτο στις αρχές του 17ου αιώνα. Μεγάλο ταχύπλοο πολεμικό με ψηλούς ιστούς και με ιστιοφορία μεγάλου δρόμωνα, εκτοπίσματος 800-1000 τον. Οπλισμός 60 πυροβόλα τοποθετημένα σε κιλλίβαντες επί του υποστρώματος του σκάφους. Κάθε πυροβόλο αντίκριζε τη δική του θυρίδα επί της πλευράς του σκάφους που ανοιγόταν όταν χρειαζόταν να πυροβολήσει. Οι μικρότερες φρεγάτες είχαν εκτόπισμα 600 περίπου τον. με οπλισμό περίπου 40 πυροβόλα και πλήρωμα 300 ανδρών.
Ταχυδρομικό τροχήλατο ατμόπλοιο εκτοπ.438 τόνων, ταχύτητας 15 μιλίων. Ναυπηγήθηκε το 1860.Εξοπλίσθηκε με δύο (2) πυροβόλα και κατώτερο προσωπικό του Π.Ν. Έγινε διάσημο κατά την περίοδο της κρητικής επανάστασης (1866-1868).Όταν με σημαία εμπορικού και πλοίαρχο τον ικανότατο Ν. Σουρμελή εκτέλεσε πολλές καταδρομές και ανεφοδιασμούς για ενίσχυση των Κρητών.
Ονομασία που προέρχεται από τη λέξη "σάκκο" ("«ίκχο") λόγω τα ιδιόμορφου σχήματος των ιστίων του και τη λέξη "ανυψώνω" ("Ιενατε"). Το σκάφος ήταν κατάλληλο για μεταφορές λόγω πλάτους και ευστάθειας. Την ευστάθεια εξασφάλιζε κυρίως η χαμηλή επιφάνεια της ιδιότυπης ιστιοφορίας του. Χρησιμοποιήθηκε για καταδρομές στο Αιγαίο στο Ρωσσοτουρκικό πόλεμο (1770-1807) και στην Επανάσταση του 1821.
Είδος πολεμικού πλοίου που χρησιμοποιήθηκε στους ναυτικούς αγώνες. Υπήρξε αποτελεσματικό όπλο των Ελλήνων στον αγώνα για την ανεξαρτησία (1821-28). Οι Έλληνες ναυτικοί ηγέτες συνειδητοποίησαν έγκαιρα ότι η "εκ παρατάξεως" αναμέτρηση ήταν γι' αυτούς ασύμφορη, αφού η δύναμη πυρός του Ελληνικού στόλου ήταν πολύ κατώτερη της αντίστοιχης Οθωμανικής. Για το λόγο αυτό χρησιμοποίησαν τα πυρπολικά με άριστα αποτελέσματα. Τα πυρπολικά ήταν μικρά και παλαιά ιστιοφόρα πλοία, ειδικά διασκευασμένα, έμφορτα με εκρηκτικά και εύφλεκτες ύλες. Εξαπολύονταν κατά του αγκυροβολημένου εχθρικού στόλου στη διάρκεια της νύχτας για να πετύχουν τον αιφνιδιασμό. Αναπόσπαστο κομμάτι τους ήταν η "σκαμπαβιά", όπως λεγόταν η βάρκα με την οποία διέφευγε το πλήρωμα μετά την προσκόλληση.
TOP